Dat kustverdediging en natuurbeheer perfect kunnen samengaan wordt onmiddellijk duidelijk bij het tweede 'Fonteintje'. De duinhellingen zijn veel hoger en aan de duinvoet heeft zich een echt bos ontwikkeld. Dit Orchisfonteintje (zie foto winterlandschap *) dankt haar naam en faam aan de bijzondere rijke vegetatie: Vleeskleurige Orchis, Rietorchis, Moeraswespenorchis en de bijzonder zeldzame Bijenorchis (zie foto's) spreken tot de verbeelding. Minder opvallend, maar waar plantenliefhebbers voor likkebaarden, zijn ondermeer Padderus, Addertong en Weegbreefonteinkruid. Een begeleide lentewandeling is een ware aanrader. 's Winters komen grote delen van deze relatief droge kruidenrijke en oorspronkelijk kalkrijk duingrasland onder water. 's Zomers blijft alleen in het oostelijk deel een kleine ondiepe plas over.

Het Bosfonteintje biedt een heel ander beeld: in de oostelijke helft vind je open water omgeven door rietveldjes met in de hoek een wilgenbosje. De westelijke helft biedt enerzijds een droger gedeelte met voornamelijk een kruidenrijke duinrietvegetatie en anderzijds een ondoordringbaar moerasbosje met Wilg en Sleedoorn. De duinvoet is dicht begroeid met Vlier en Witte Abeel en in mindere mate met Duindoorn.

De Rietfontein (zie foto bovenaan), het laatste afgesloten reservaatgedeelte, bestaat uit uitgestrekte rietvelden met in het centrum twee vlekken open water omgeven door Kleine Lisdodde. Typische rietvogels, rietgors en blauwborst geven elke seizoen present. Aan de duinvoet groeien terug Wilg en Vlier, hogerop overgaand in Duindoornstruweel.

De laatste twee vijvers zijn in gebruik als visvijvers. Beide werden uitgegraven rond 1860 ter versteviging van de Graaf Jansdijk waarop toen de spoorweg naar Knokke werd aangelegd. Ze bestaan uit open water met langs de oevers rietkragen en kleine veldjes Lisdodde, langs de duinvoet struweel met Vlier en Wilg.
We klimmen nu lang het dwarspad boven op de duinenrij. Hier wordt het heel duidelijk dat de Fonteintjes eigenlijk een lange strook moerassen vormen achter de smalle duinenrij. Aan de zeekant wordt het zand vastgelegd door het stevige Helmgras. Op de landinwaartse zijde van de duinenrij is de invloed van de wind al veel geringer. Hierdoor kon zich op veel plaatsen een dicht Duindoornstruweel ontwikkelen, vooral ter hoogte van de Orchisfontein, gemengd met de uit China afkomstige maar in onze duinen ingeburgerde Rimpelroos. Deze laatste is te herkennen aan de grote helrode bloemen en de gerimpelde blaadjes, in de nazomer aan de grote rozenbottels. Trekvogels vinden er een uitgelezen dis. In de zeereepduinen moet je uitkijken voor de zeewinde die met zijn grote roze-witte bloem voor kleur zorgt.

Bovenop de duinenrij kun je bij helder weer de Brugse torens ontwarren. Het is één van de enige plekjes aan onze Vlaamse Kust waar strand-duin-polder nog een min of meer aaneengesloten geheel vormen. Dit stuk open ruimte betekent bovendien een buffer tussen de haven van Zeebrugge en Blankenberge. Via haar beleidswerking ijvert Natuurpunt vzw ervoor dat dit zo blijft.

(*) foto's Paul Decuyper

koekoeksbloem en penningkruid *