SOPHIE SCHOLL: DIE LETZTEN TAGE

Duitsland 2005 - regie: Marc Rothemond Vertolking: Julia Jentsch, Fabian Hinrichs, Alex Held, e.a. Palmares: prijs beste vertolking Filmfestival van Berlijn
	In 1943 arresteerde de Gestapo, de geheime staatspolitie van de nazi’s, in München een verzetskern van studenten. Zij waren ook actief aan andere universiteiten en noemden hun groep “De Witte Roos”. In pamfletten riepen ze op om de oorlog te stoppen en het nazi-regime af te vallen. Al in de jaren 1980 werden twee films gedraaid over de Witte Roos. Toch valt deze derde prent niet in herhaling. De film spitst zich toe op de laatste verzetsdaad, de arrestatie en het proces van één meisje uit de groep, Sophie Scholl en gebruikt daarvoor de nieuw ontdekte notulen van de verhoren van Sophie door de Gestapoman Robert Mohr. De film is dus historisch zeer betrouwbaar en daarom zo aangrijpend en ontroerend. Dit scenario is niet het product van de verbeelding van een regisseur. Dag na dag, soms uur na uur, volgen we van heel dichtbij het meisje Sophie. In Duitsland werd de film een topper; Julia Jentsch kreeg op de Berlinale de prijs voor de beste vertolking. Sophie Scholl en haar vrienden behoren tot de relatief kleine groepjes Duitsers die hun leven hebben geriskeerd om neen te zeggen tegen Hitler. In ons land kreeg de film niet de verdiende aandacht. Intussen kreeg Julia Jentsch ook een Europese “oscar” voor haar vertolking. Een beklijvende film, historisch een must, filmisch zeker een betere prent. Naar RB in het weekblad Tertio van 7 september 2005 117’

Duitsland 2005 - regie: Marc Rothemond
Vertolking: Julia Jentsch, Fabian Hinrichs, Alex Held, e.a.
Palmares: prijs beste vertolking Filmfestival van Berlijn

In 1943 arresteerde de Gestapo, de geheime staatspolitie van de nazi’s, in München een verzetskern van studenten. Zij waren ook actief aan andere universiteiten en noemden hun groep “De Witte Roos”. In pamfletten riepen ze op om de oorlog te stoppen en het nazi-regime af te vallen.
Al in de jaren 1980 werden twee films gedraaid over de Witte Roos. Toch valt deze derde prent niet in herhaling. De film spitst zich toe op de laatste verzetsdaad, de arrestatie en het proces van één meisje uit de groep, Sophie Scholl en gebruikt daarvoor de nieuw ontdekte notulen van de verhoren van Sophie door de Gestapoman Robert Mohr. De film is dus historisch zeer betrouwbaar en daarom zo aangrijpend en ontroerend. Dit scenario is niet het product van de verbeelding van een regisseur. Dag na dag, soms uur na uur, volgen we van heel dichtbij het meisje Sophie. In Duitsland werd de film een topper; Julia Jentsch kreeg op de Berlinale de prijs voor de beste vertolking. Sophie Scholl en haar vrienden behoren tot de relatief kleine groepjes Duitsers die hun leven hebben geriskeerd om neen te zeggen tegen Hitler. In ons land kreeg de film niet de verdiende aandacht. Intussen kreeg Julia Jentsch ook een Europese “oscar” voor haar vertolking. Een beklijvende film, historisch een must, filmisch zeker een betere prent.
Naar RB in het weekblad Tertio van 7 september 2005 117’