SI LE VENT SOULEVE LE SABLE

België-Frankrijk 2006 – regie: Marion Hänsel Vertolking: Issaka Sawadogo, Carol Karemera, Asman Nouman Aden, Saïd Abdallah Mohamed, Ahmed Ibrahim Mohamed Palmares: bekroond op festival “Vues d’Afrique” Montréal
	De film begint met een heuglijke geboorte. Maar de achtkoppige familie moet uit haar oase wegtrekken. De droogte versmacht de oorspronkelijke samenleving en dwingt de mensen tot emigratie. Gaandeweg moeten deze Afrikanen niet alleen op de vlucht voor honger en armoede, maar ook voor oorlog en geweld. De overlevenden belanden in een vluchtelingenkamp van de Verenigde Naties. Hun schraal vreedzaam bestaan in familieverband wordt een hulpbehoevend leven in afhankelijkheid. Het verhaal is geen rechtlijnige zwart wit tekening. De familievader heeft gestudeerd. Zou zijn westerse kennis dan niet helpen? Zijn dochtertje, intuïtief begaafd, “weet” meer dan haar vader. Zij is de centrale figuur van de film. Wolken, stof en opwaaiend zand zweepten al vaker de relatie tussen mens en natuur op in Marion Hänsels films zoals “Dust”, “Nuages” en “Entre ciel et terre”. Haar nieuwe film “Si le vent soulève le sable” is nog sterker, zowel visueel als inhoudelijk. Al van in de openingsbeelden dringt zich het ecologisch thema op. Krijgsheren en milities met westerse wapens begaan wreedheid op wreedheid. Maar bovenal is het de eigen filmstijl van Hänsel – haar kleurenpalet, de silhouetten en schaduwen – die deze film uitzonderlijk maakt. Een geëngageerde film die met zijn beelden en thematiek de kijker aangrijpt. Naar Dirk Michiels in Filmmagie nr. 572 96’

België-Frankrijk 2006 – regie: Marion Hänsel
Vertolking: Issaka Sawadogo, Carol Karemera, Asman Nouman Aden, Saïd Abdallah Mohamed, Ahmed Ibrahim Mohamed
Palmares: bekroond op festival “Vues d’Afrique” Montréal

De film begint met een heuglijke geboorte. Maar de achtkoppige familie moet uit haar oase wegtrekken. De droogte versmacht de oorspronkelijke samenleving en dwingt de mensen tot emigratie. Gaandeweg moeten deze Afrikanen niet alleen op de vlucht voor honger en armoede, maar ook voor oorlog en geweld. De overlevenden belanden in een vluchtelingenkamp van de Verenigde Naties. Hun schraal vreedzaam bestaan in familieverband wordt een hulpbehoevend leven in afhankelijkheid.
Het verhaal is geen rechtlijnige zwart wit tekening. De familievader heeft gestudeerd. Zou zijn westerse kennis dan niet helpen? Zijn dochtertje, intuïtief begaafd, “weet” meer dan haar vader. Zij is de centrale figuur van de film.
Wolken, stof en opwaaiend zand zweepten al vaker de relatie tussen mens en natuur op in Marion Hänsels films zoals “Dust”, “Nuages” en “Entre ciel et terre”. Haar nieuwe film “Si le vent soulève le sable” is nog sterker, zowel visueel als inhoudelijk. Al van in de openingsbeelden dringt zich het ecologisch thema op. Krijgsheren en milities met westerse wapens begaan wreedheid op wreedheid. Maar bovenal is het de eigen filmstijl van Hänsel – haar kleurenpalet, de silhouetten en schaduwen – die deze film uitzonderlijk maakt. Een geëngageerde film die met zijn beelden en thematiek de kijker aangrijpt.
Naar Dirk Michiels in Filmmagie nr. 572 96’