QUAND LA MER MONTE

België-Frankrijk 2004 - regie: Yolande Moreau & Gilles Porte Vertolking: Yolande Moreau, Wim Willaert, e.a. Prijs: twee Césars
	Elke avond brengt Irène haar bizarre onemanshow in één of ander cultureel centrum in het noorden van Frankrijk. Ze kiest telkens een partner uit de zaal om haar verloren liefde af te reageren. Op een dag valt de Nederlandstalige Dries voor haar. Hij oefent een artistiek beroep uit. Hij maakt reuzen en draagt ze in stoeten. Zo vinden twee eenzame zielen elkaar. Ze reizen een tijdje samen tot in Poperinge en langs de Damse vaart. “Hun prille idylle deint mee op het ritme van eb en vloed. Het ingehouden acteren, de onbeholpenheid van het tweetal, het warme koloriet en de sfeervolle gefotografeerde locaties maken deze love story tot een rake kwinkslag. Vijf jaar lang sleutelden de in Brussel geboren actrice-regisseur en Gilles Porte, ook de chef foto, aan het verhaal”, schrijft Freddy Sartor. Het gegeven wordt met tragiek en humor gebracht. We komen terecht in wat nog overblijft aan volkscultuur in onze eigen streek: de stoeten en de reuzen ( nu toch door de Unesco als immaterieel cultureel werelderfgoed erkend!) en het volkstoneel. Er gaat een sterke betovering uit van deze aandoenlijke film, in het bijzonder van de hoofdactrice, tevens de regisseuse. En de Vlaamse acteur Wim Willaert is uitstekend als haar tegenspeler; hij kreeg hiervoor op het filmfestival van Namen de acteursprijs. Patrick Perquy 89’

België-Frankrijk 2004 - regie: Yolande Moreau & Gilles Porte
Vertolking: Yolande Moreau, Wim Willaert, e.a.
Prijs: twee Césars

Elke avond brengt Irène haar bizarre onemanshow in één of ander cultureel centrum in het noorden van Frankrijk. Ze kiest telkens een partner uit de zaal om haar verloren liefde af te reageren. Op een dag valt de Nederlandstalige Dries voor haar. Hij oefent een artistiek beroep uit. Hij maakt reuzen en draagt ze in stoeten. Zo vinden twee eenzame zielen elkaar. Ze reizen een tijdje samen tot in Poperinge en langs de Damse vaart.
“Hun prille idylle deint mee op het ritme van eb en vloed. Het ingehouden acteren, de onbeholpenheid van het tweetal, het warme koloriet en de sfeervolle gefotografeerde locaties maken deze love story tot een rake kwinkslag. Vijf jaar lang sleutelden de in Brussel geboren actrice-regisseur en Gilles Porte, ook de chef foto, aan het verhaal”, schrijft Freddy Sartor. Het gegeven wordt met tragiek en humor gebracht. We komen terecht in wat nog overblijft aan volkscultuur in onze eigen streek: de stoeten en de reuzen ( nu toch door de Unesco als immaterieel cultureel werelderfgoed erkend!) en het volkstoneel. Er gaat een sterke betovering uit van deze aandoenlijke film, in het bijzonder van de hoofdactrice, tevens de regisseuse. En de Vlaamse acteur Wim Willaert is uitstekend als haar tegenspeler; hij kreeg hiervoor op het filmfestival van Namen de acteursprijs.

Patrick Perquy 89’