PERSEPOLIS

Frankrijk 2005 – regie: Vincent Parronaud naar een tekenverhaal van Marjane Satrapi
	I 90 ran. Een schurkenstaat? Een noodzakelijke bondgenoot? Het stripverhaal van Marjane Satrapi viel in ongenade bij het huidige regime zodat haar film maar op het nippertje op het festival van Cannes 2007 vertoond kon worden. Meteen is duidelijk dat we een eigenzinnig beeld krijgen van een halve eeuw geschiedenis van Iran. Eigenzinnig, en bovendien mondig, is het meisje Marjane, dat in 1978 acht jaar oud is wanneer het verhaal begint in Teheran. Haar vertrouwenspersoon is haar grootmoeder die haar in het leven inwijdt. In voice-off zoals in tekstballonnetjes, horen we haar geestige commentaar op de opgelegde gebruiken. Haar woelige puberteit beleeft ze in Wenen. Ze mist het ouderlijke gezag en experimenteert, vooral met de ontluikende seksualiteit. Ook daar verliest ze haar vrijpostigheid niet en klaagt de situatie aan van de ingeweken studenten. De tekenstijl van Satrapi is zwart-wit en zonder franjes. Het tempo is snel en de stemmen afwisselend, Engels gesproken met Nederlandse titels.Een schitterende manier om in korte tijd de geschiedenis van Iran te overlopen,ook voor leerlingen van het middelbaar. Nabespreking met Patrick Perquy Naar Julie Decabooter in Filmmagie nr. 581 (jan 2008) tor in Filmmagie nr. 584 (april 2008) ont size="2">

Frankrijk 2005 – regie: Vincent Parronaud naar een tekenverhaal van Marjane Satrapi

ran. Een schurkenstaat? Een noodzakelijke bondgenoot? Het stripverhaal van Marjane Satrapi viel in ongenade bij het huidige regime zodat haar film maar op het nippertje op het festival van Cannes 2007 vertoond kon worden. Meteen is duidelijk dat we een eigenzinnig beeld krijgen van een halve eeuw geschiedenis van Iran. Eigenzinnig, en bovendien mondig, is het meisje Marjane, dat in 1978 acht jaar oud is wanneer het verhaal begint in Teheran. Haar vertrouwenspersoon is haar grootmoeder die haar in het leven inwijdt. In voice-off zoals in tekstballonnetjes, horen we haar geestige commentaar op de opgelegde gebruiken. Haar woelige puberteit beleeft ze in Wenen. Ze mist het ouderlijke gezag en experimenteert, vooral met de ontluikende seksualiteit. Ook daar verliest ze haar vrijpostigheid niet en klaagt de situatie aan van de ingeweken studenten.
De tekenstijl van Satrapi is zwart-wit en zonder franjes. Het tempo is snel en de stemmen afwisselend, Engels gesproken met Nederlandse titels.Een schitterende manier om in korte tijd de geschiedenis van Iran te overlopen,ook voor leerlingen van het middelbaar.

Nabespreking met Patrick Perquy Naar Julie Decabooter in Filmmagie nr. 581 (jan 2008) tor in Filmmagie nr. 584 (april 2008) ont size="2">