DE ANDERE FILM

PANE E TULIPANI

Italië/Zwitserland, 2000 - regie: Silvio Soldini Vertolking: Licia Maglietta, Bruno Ganz, Marina Massironi, e.a.
	Ergens in Italië zeult een groep toeristen, bepakt met buiktasjes, videocamera's en fototoestellen achter hun gids aan. Onder dit gezelschap bevindt zich een standaard gezin: vader, moeder en twee puberzoons. Door een ongelukkig toeval mist Rosalba, de moeder (gespeeld door Licia Maglietta), de touringcar bij een rustplaats. In eerste instantie merkt niemand dat; man en kinderen vertrekken doodleuk zonder haar. Iets in haar knapt als haar man, in plaats van bezorgdheid te tonen, haar afblaft als ze elkaar op de gsm spreken. Rosalba heeft er genoeg van. In plaats van naar huis te gaan, besluit ze naar Venetië af te reizen, waar ze gezellige, lieve en eigenaardige vriendschappen opdoet, onder andere met Bruno Ganz. Een huisvrouw die haar familie verlaat en op zoek gaat naar zichzelf: het kan een zwaar en serieus onderwerp zijn. Silvio Soldini heeft echter gekozen voor een luchtige, licht komische aanpak waarbij de humor niet zozeer in de dialogen als wel in de personages en de situaties vervat zit. 114’

Italië/Zwitserland, 2000 - regie: Silvio Soldini
Vertolking: Licia Maglietta, Bruno Ganz, Marina Massironi, e.a.

Ergens in Italië zeult een groep toeristen, bepakt met buiktasjes, videocamera's en fototoestellen achter hun gids aan. Onder dit gezelschap bevindt zich een standaard gezin: vader, moeder en twee puberzoons. Door een ongelukkig toeval mist Rosalba, de moeder (gespeeld door Licia Maglietta), de touringcar bij een rustplaats. In eerste instantie merkt niemand dat; man en kinderen vertrekken doodleuk zonder haar. Iets in haar knapt als haar man, in plaats van bezorgdheid te tonen, haar afblaft als ze elkaar op de gsm spreken. Rosalba heeft er genoeg van. In plaats van naar huis te gaan, besluit ze naar Venetië af te reizen, waar ze gezellige, lieve en eigenaardige vriendschappen opdoet, onder andere met Bruno Ganz.
Een huisvrouw die haar familie verlaat en op zoek gaat naar zichzelf: het kan een zwaar en serieus onderwerp zijn.
Silvio Soldini heeft echter gekozen voor een luchtige, licht komische aanpak waarbij de humor niet zozeer in de dialogen als wel in de personages en de situaties vervat zit.

114’