LOS LUNES AL SOL

Spanje-Frankrijk-Italië 2002 - regie: Fernando León de Aranoa Vertolking: Javier Bardem (Santa), Luis Tosar (José), José Ubngel Egido (Lino), Nieve de Medina (Ana), Enrique Villen (Reina), e.a.
	“Los lunes al sol” situeert zich in een industriestadje op een eiland net buiten de kust. Sinds de plaatselijke scheepswerf haar deuren sloot, zit er voor de afgedankte arbeiders niets anders op dan doelloos rond te hangen, hun tijd te verdrinken in de plaatselijke kroeg of sporadisch de veerboot te nemen naar het vasteland voor weer eens een hopeloze sollicitatie. De verhalen van vijf vrienden en voormalige collega’s ontwikkelen zich naast elkaar en bereiken op het einde elk een emotionele climax. Er is kommer en kwel, maar ook solidariteit en momenten van vreugde. Zoals het eiland van het vasteland is afgesloten, zo voelen deze mannen van middelbare leeftijd zich buitengesloten uit een wereld van globalisering en hoogtechnologische productie, waarin voor hen geen plaats meer lijkt. De film is vormelijk ongekunsteld maar blinkt uit in fijne observatie. Deze warme en onnadrukkelijke film werd in 2003 bedolven onder de Goya’s (de Spaanse Oscars) en krijgt nu bij ons een welverdiende kans. 113’

Spanje-Frankrijk-Italië 2002 - regie: Fernando León de Aranoa
Vertolking: Javier Bardem (Santa), Luis Tosar (José), José Ubngel Egido (Lino), Nieve de Medina (Ana), Enrique Villen (Reina), e.a.

“Los lunes al sol” situeert zich in een industriestadje op een eiland net buiten de kust. Sinds de plaatselijke scheepswerf haar deuren sloot, zit er voor de afgedankte arbeiders niets anders op dan doelloos rond te hangen, hun tijd te verdrinken in de plaatselijke kroeg of sporadisch de veerboot te nemen naar het vasteland voor weer eens een hopeloze sollicitatie. De verhalen van vijf vrienden en voormalige collega’s ontwikkelen zich naast elkaar en bereiken op het einde elk een emotionele climax. Er is kommer en kwel, maar ook solidariteit en momenten van vreugde. Zoals het eiland van het vasteland is afgesloten, zo voelen deze mannen van middelbare leeftijd zich buitengesloten uit een wereld van globalisering en hoogtechnologische productie, waarin voor hen geen plaats meer lijkt. De film is vormelijk ongekunsteld maar blinkt uit in fijne observatie.

Deze warme en onnadrukkelijke film werd in 2003 bedolven onder de Goya’s (de Spaanse Oscars) en krijgt nu bij ons een welverdiende kans.
113’