JESUS CAMP

USA 2007 - regie: Heidi Ewings en Rachel Grady
	Al geruime tijd is de documentaire film weer in. Dat betekent dat er niet enkel documentaires gedraaid worden maar dat ze de weg naar de zalen vinden. Twee vrouwelijke kineasten bezoeken een Jezuskamp in de States. Dit komt overeen met wat bij ons een Bijbels tentenkamp zou kunnen zijn. Maar er is gelukkig een hemelsbreed verschil. Predikante Becky Fischer van de Evangelisticans, waartoe president Bush behoort, voelt zich geroepen om jaarlijks een kamp te organiseren voor kinderen tussen acht en twaalf jaar. ”Vermits de moslims hun kinderen indoctrineren, moeten wij dat ook doen”, vindt ze. En ze worden gebrainwasht. In een prachtige accommodatie met alle technische snufjes krijgen de kinderen het creationisme ingelepeld tegen de evolutiehypothese, en de opwarming van de planeet wordt vandaaruit tegengesproken .Met veel goedkoop visueel materiaal wordt hen geleerd wat slechte gedachten zijn, wat zonde is, wat geaborteerde kinderen zijn en zoveel meer. Het ideale resultaat is dat de jongeren zelf aan het spreken gaan in het publiek.Op het einde van het kamp wordt een levensgrote afbeelding van Bush binnengebracht waarvoor ze bijna moeten knielen. Met een klever op de mond met daarop Life gaan ze voor het Witte Huis betogen.Voor en na het kamp wordt de context van dit initiatief geschetst. Veertig percent van de bevolking van de staat Dakota luistert naar confessionele omroepen en vele kinderen krijgen thuis onderwijs om ze te behoeden tegen de dwalingen op de public school. De enige tegenstem is die van een radioreporter die Becky ondervraagt.en haar fundamentalistische standpunten relativeert. Patrick Perquy met inleiding en nabespreking 87’

USA 2007 - regie: Heidi Ewings en Rachel Grady

Al geruime tijd is de documentaire film weer in. Dat betekent dat er niet enkel documentaires gedraaid worden maar dat ze de weg naar de zalen vinden.
Twee vrouwelijke kineasten bezoeken een Jezuskamp in de States. Dit komt overeen met wat bij ons een Bijbels tentenkamp zou kunnen zijn. Maar er is gelukkig een hemelsbreed verschil. Predikante Becky Fischer van de Evangelisticans, waartoe president Bush behoort, voelt zich geroepen om jaarlijks een kamp te organiseren voor kinderen tussen acht en twaalf jaar. ”Vermits de moslims hun kinderen indoctrineren, moeten wij dat ook doen”, vindt ze. En ze worden gebrainwasht. In een prachtige accommodatie met alle technische snufjes krijgen de kinderen het creationisme ingelepeld tegen de evolutiehypothese, en de opwarming van de planeet wordt vandaaruit tegengesproken .Met veel goedkoop visueel materiaal wordt hen geleerd wat slechte gedachten zijn, wat zonde is, wat geaborteerde kinderen zijn en zoveel meer. Het ideale resultaat is dat de jongeren zelf aan het spreken gaan in het publiek.Op het einde van het kamp wordt een levensgrote afbeelding van Bush binnengebracht waarvoor ze bijna moeten knielen. Met een klever op de mond met daarop Life gaan ze voor het Witte Huis betogen.Voor en na het kamp wordt de context van dit initiatief geschetst. Veertig percent van de bevolking van de staat Dakota luistert naar confessionele omroepen en vele kinderen krijgen thuis onderwijs om ze te behoeden tegen de dwalingen op de public school. De enige tegenstem is die van een radioreporter die Becky ondervraagt.en haar fundamentalistische standpunten relativeert.

Patrick Perquy met inleiding en nabespreking

87’