JAPON

Mexico-Spanje 2002 - regie: Carlos Reygadas Vertolking : Alkejandro Ferretis, Magdalena Flores, Yolanda Villa e.a.
	De protagonist van de film, een man zonder naam, verlaat de hoofdstad Mexico en trekt naar een canyon om er zelfmoord te plegen. Waarom hij zich van het leven wil beroven, wordt niet verklaard. Waarom de film ‘Japon’ heet, ook al niet. Misschien symboliseert het “land van de rijzende zon” de wedergeboorte van de man? Reygadas laat de antwoorden over aan de fantasie van de kijker. ‘Japon’ haalt zijn kracht uit de wisselwerking tussen de twee hoofdpersonen, ontwapenend natuurlijk vertolkt door niet-professionele acteurs. De man zonder naam en verleden – het enige dat de toeschouwer kan gissen is dat hij een plastisch kunstenaar was en het isolement heeft opgezocht na een mislukte liefde of een sterfgeval – vindt onderdak op een berg boven een dorp bij een bejaarde vrouw met de naam Ascen. Reygadas puurt in zijn meesterlijke debuutfilm emoties uit in indringende close-ups en totaalshots, nooit uit dialoogscènes. Het gebruik van muziekfragmenten van Bach, Arvo Pärt en Shostakovich hebben bij momenten een surrealistisch effect. Sommige elementen doen wel eens aan Tarkovsky denken. Maar Reygadas is zichzelf, iemand met een sterk persoonlijke visie op cinema en een eigen leefwereld waarin universele thema’s zoals seks, liefde, dood , hergeboorte en religie aan bod komen. “De indrukwekkendste film die we dit jaar (2002) al hebben gezien". Piet Goethals in F & TV nr 525 122’

Mexico-Spanje 2002 - regie: Carlos Reygadas
Vertolking : Alkejandro Ferretis, Magdalena Flores, Yolanda Villa e.a.

De protagonist van de film, een man zonder naam, verlaat de hoofdstad Mexico en trekt naar een canyon om er zelfmoord te plegen. Waarom hij zich van het leven wil beroven, wordt niet verklaard. Waarom de film ‘Japon’ heet, ook al niet. Misschien symboliseert het “land van de rijzende zon” de wedergeboorte van de man? Reygadas laat de antwoorden over aan de fantasie van de kijker.
‘Japon’ haalt zijn kracht uit de wisselwerking tussen de twee hoofdpersonen, ontwapenend natuurlijk vertolkt door niet-professionele acteurs. De man zonder naam en verleden – het enige dat de toeschouwer kan gissen is dat hij een plastisch kunstenaar was en het isolement heeft opgezocht na een mislukte liefde of een sterfgeval – vindt onderdak op een berg boven een dorp bij een bejaarde vrouw met de naam Ascen.
Reygadas puurt in zijn meesterlijke debuutfilm emoties uit in indringende close-ups en totaalshots, nooit uit dialoogscènes. Het gebruik van muziekfragmenten van Bach, Arvo Pärt en Shostakovich hebben bij momenten een surrealistisch effect. Sommige elementen doen wel eens aan Tarkovsky denken. Maar Reygadas is zichzelf, iemand met een sterk persoonlijke visie op cinema en een eigen leefwereld waarin universele thema’s zoals seks, liefde, dood , hergeboorte en religie aan bod komen. “De indrukwekkendste film die we dit jaar (2002) al hebben gezien".

Piet Goethals in F & TV nr 525 122’