DE ANDERE FILM

INNOCENCE

Australië, 2000 - Regie: Paul Cox Vertolking: Julia Blake, Charles Tingwell, Christine van Pellicom, e.a.
	Op een dag verneemt Andreas Borg, een wat sentimentele gepensioneerde orgelist en al 20 jaar weduwnaar, dat zijn eerste en in feite enige echte grote liefde Claire, net zoals hij in Melbourne woont. Haar glimlach is hij nooit vergeten. Hij zoekt contact en bij de eerste ontmoeting blijkt al snel dat zij elkaar mogen. Hoewel Claire, getrouwd, twijfelt om toe te geven aan haar gevoelens, volgt ze uiteindelijk haar hart, tot verrassing en ongenoegen van familie en vrienden. ‘Innocence’ is in de eerste plaats een film over liefde en een bezinning over (het aanvaarden van) de dood. De film is ook een pleidooi voor waardig ouder worden. “We mogen ons niet laten leven” zegt Cox, "we moeten ons leven zo intens mogelijk beleven, want wie de liefde kent, kan ook de dood aanvaarden". Dat is ook de boodschap van de twee hoofdfiguren. Een ontroerende film met een universeel thema en een boodschap voor jong en oud; een film over echte mensen en echte emoties in de lijn van zijn in 1992 in Gent bekroonde 'A Woman’s Tale'. 92’ Erwin Lormans, F&TV mei 2001

Australië, 2000 - Regie: Paul Cox
Vertolking: Julia Blake, Charles Tingwell, Christine van Pellicom, e.a.

Op een dag verneemt Andreas Borg, een wat sentimentele gepensioneerde orgelist en al 20 jaar weduwnaar, dat zijn eerste en in feite enige echte grote liefde Claire, net zoals hij in Melbourne woont. Haar glimlach is hij nooit vergeten. Hij zoekt contact en bij de eerste ontmoeting blijkt al snel dat zij elkaar mogen. Hoewel Claire, getrouwd, twijfelt om toe te geven aan haar gevoelens, volgt ze uiteindelijk haar hart, tot verrassing en ongenoegen van familie en vrienden.

‘Innocence’ is in de eerste plaats een film over liefde en een bezinning over (het aanvaarden van) de dood. De film is ook een pleidooi voor waardig ouder worden. “We mogen ons niet laten leven” zegt Cox, "we moeten ons leven zo intens mogelijk beleven, want wie de liefde kent, kan ook de dood aanvaarden". Dat is ook de boodschap van de twee hoofdfiguren.
Een ontroerende film met een universeel thema en een boodschap voor jong en oud; een film over echte mensen en echte emoties in de lijn van zijn in 1992 in Gent bekroonde 'A Woman’s Tale'.
92’

Erwin Lormans, F&TV mei 2001