ETRE ET AVOIR

Frankrijk, 2001 - Regie: Nicolas Philibert Vertolking: Georges Lopez en vele kinderen
	Na ‘Ca commence aujourd’hui’ van Bertrand Tavernier, die ons een kleuterschool binnenloodste in Noord-Frankrijk, brengt Philibert ons naar het winterse Auvergne. Het sneeuwt! Een schoolbus doet de ronde om de kinderen op te halen in dit typisch landbouwgebied. Ze komen samen in het schooltje met één klas , waar een onderwijzer op de drempel van zijn pensioen hen opwacht en verwelkomt. De enige verhaallijn zijn de wisselende seizoenen en het verhaal van de kinderen tussen 4 en 14 jaar die de klas bevolken. We zien ze in klas, op de kleine speelplaats en soms ook thuis. Een van de mooiste, koddigste en ontroerendste scènes is die waarin de 10-jarige Olivier, thuis, op de boerderij, aan zijn avondtaak zwoegt, een rekenoefening. Daarbij wordt hij achtereenvolgens geholpen door zijn moeder, zijn broer, zijn vader en zijn grootvader… Met het schooljaar eindigt ook de loopbaan van de 55-jarige onderwijzer, die met pensioen gaat. In hem wordt een ode aan het onderwijzersberoep gebracht:geduldig kinderen brengen tot de drempel van de puberteit. Of is dit enkel op het platteland nog echt een leuk beroep? 104’ Freddy Sartor in Film en Televisie nr. 525

Frankrijk, 2001 - Regie: Nicolas Philibert
Vertolking: Georges Lopez en vele kinderen

Na ‘Ca commence aujourd’hui’ van Bertrand Tavernier, die ons een kleuterschool binnenloodste in Noord-Frankrijk, brengt Philibert ons naar het winterse Auvergne. Het sneeuwt! Een schoolbus doet de ronde om de kinderen op te halen in dit typisch landbouwgebied. Ze komen samen in het schooltje met één klas , waar een onderwijzer op de drempel van zijn pensioen hen opwacht en verwelkomt.
De enige verhaallijn zijn de wisselende seizoenen en het verhaal van de kinderen tussen 4 en 14 jaar die de klas bevolken. We zien ze in klas, op de kleine speelplaats en soms ook thuis. Een van de mooiste, koddigste en ontroerendste scènes is die waarin de 10-jarige Olivier, thuis, op de boerderij, aan zijn avondtaak zwoegt, een rekenoefening. Daarbij wordt hij achtereenvolgens geholpen door zijn moeder, zijn broer, zijn vader en zijn grootvader… Met het schooljaar eindigt ook de loopbaan van de 55-jarige onderwijzer, die met pensioen gaat.
In hem wordt een ode aan het onderwijzersberoep gebracht:geduldig kinderen brengen tot de drempel van de puberteit. Of is dit enkel op het platteland nog echt een leuk beroep?
104’
Freddy Sartor in Film en Televisie nr. 525