DEPARTURES

Japan 2008 - regie: Yojiro Takita Vertolking: Masahiro Motoki, Tsutomu Yamazaki e.a. Palmares: Oscar voor beste niet-Engelstalige film
	Het orkest waarin Daigo Kobayashi cello speelt wordt van het ene op het andere moment ontbonden. Daigo verhuist met zijn echtgenote van het dure Tokio naar zijn geboortestadje. Weg zijn zijn inkomen en maatschappelijke status. De regisseur heeft nochtans een groter thema voor ogen: onze omgang met de dood. Hij laat de cellist solliciteren voor een baan als ‘reisassistent’. Het blijkt te gaan om een baan bij een uitvaartondernemer. In Japan is het een traditie dat doden tijdens een ritueel worden klaargemaakt voor de grote reis naar het hiernamaals. Die rituelen, die soms bijna als een dans of een toneelstuk ogen, worden elegant en overtuigend in beeld gebracht. Een film over de dood gaat ook over het leven en een film over het verleden heeft het ook over het heden: Daigo gaat op in zijn nieuwe job en verwerkt zo zijn vaderloze jeugd en de dood van zijn moeder. De baas zorgt voor een een streepje zwarte humor. En poëzie is er natuurlijk ook. Gaandeweg wordt een heerlijke dwarsdoorsnede van de Japanse samenleving blootgelegd. Freddy Sartor in Filmmagie nr. 599 (november 2009) 130’

Japan 2008 - regie: Yojiro Takita
Vertolking: Masahiro Motoki, Tsutomu Yamazaki e.a.
Palmares: Oscar voor beste niet-Engelstalige film

Het orkest waarin Daigo Kobayashi cello speelt wordt van het ene op het andere moment ontbonden. Daigo verhuist met zijn echtgenote van het dure Tokio naar zijn geboortestadje. Weg zijn zijn inkomen en maatschappelijke status. De regisseur heeft nochtans een groter thema voor ogen: onze omgang met de dood. Hij laat de cellist solliciteren voor een baan als ‘reisassistent’. Het blijkt te gaan om een baan bij een uitvaartondernemer. In Japan is het een traditie dat doden tijdens een ritueel worden klaargemaakt voor de grote reis naar het hiernamaals.
Die rituelen, die soms bijna als een dans of een toneelstuk ogen, worden elegant en overtuigend in beeld gebracht. Een film over de dood gaat ook over het leven en een film over het verleden heeft het ook over het heden: Daigo gaat op in zijn nieuwe job en verwerkt zo zijn vaderloze jeugd en de dood van zijn moeder. De baas zorgt voor een een streepje zwarte humor. En poëzie is er natuurlijk ook.
Gaandeweg wordt een heerlijke dwarsdoorsnede van de Japanse samenleving blootgelegd.

Freddy Sartor in Filmmagie nr. 599 (november 2009)

130’