LE CHIGNON D’OLGA

Frankrijk-België 2002 - regie: Jerôme Bonnell Vertolking: Hubert Benhamdine, Nathalie Boutefeu, Serge Riaboukine, Florence Loiret Caille, e.a. Palmares: FIPRESCI Prize Int. Filmfestival van Chicago
	‘Le Chignon d’Olga’ is een bijzonder intelligente, met veel psychologisch inzicht gemaakte ensemblefilm, die doet denken aan de films van Eric Rohmer. Een hecht, jong gezin raakt geheel ontwricht door de dood van de moeder. De familieleden gaan op een heel verschillende wijze met deze tragedie om en zoeken een nieuwe balans in hun leven. Voor de kinderen valt dat proces samen met opgroeien. De jongste zoon, een kind nog, is in de war en onzeker; de werkende dochter neemt een aantal verantwoordelijkheden van haar moeder over, los van haar eigen problemen rond opgroeien en seks; en de charmante vader, stuurloos en gekweld door herinneringen, gaat onzeker op zoek naar nieuwe relaties. Deze film moet het niet hebben van radicale standpunten of een vernieuwende vorm. Hij legt wel de mechanismen bloot in liefdesrelaties en familieverhoudingen, geeft inzicht in emoties en schetst het kleinsteedse milieu op een verrassend zorgvuldige manier. Uit “Filmfestival Gent oktober 2003” 96’

Frankrijk-België 2002 - regie: Jerôme Bonnell
Vertolking: Hubert Benhamdine, Nathalie Boutefeu, Serge Riaboukine, Florence Loiret Caille, e.a.
Palmares: FIPRESCI Prize Int. Filmfestival van Chicago

‘Le Chignon d’Olga’ is een bijzonder intelligente, met veel psychologisch inzicht gemaakte ensemblefilm, die doet denken aan de films van Eric Rohmer. Een hecht, jong gezin raakt geheel ontwricht door de dood van de moeder. De familieleden gaan op een heel verschillende wijze met deze tragedie om en zoeken een nieuwe balans in hun leven. Voor de kinderen valt dat proces samen met opgroeien. De jongste zoon, een kind nog, is in de war en onzeker; de werkende dochter neemt een aantal verantwoordelijkheden van haar moeder over, los van haar eigen problemen rond opgroeien en seks; en de charmante vader, stuurloos en gekweld door herinneringen, gaat onzeker op zoek naar nieuwe relaties. Deze film moet het niet hebben van radicale standpunten of een vernieuwende vorm. Hij legt wel de mechanismen bloot in liefdesrelaties en familieverhoudingen, geeft inzicht in emoties en schetst het kleinsteedse milieu op een verrassend zorgvuldige manier.

Uit “Filmfestival Gent oktober 2003” 96’

http://www.luce.it/loradireligione/