AU HASARD, BALTHAZAR

Frankrijk-Zweden 1966 - regie: Robert Bresson Vertolking: Anna Wiazemsky, François Lafarge, Philippe Asselin, Nathalie Joyaut e.a. Palamares: OCIC award in festival van Venetië (1966)
	In een dorpje in de Pyreneeën, in het begin van de jaren zestig, is de tijd niet blijven stilstaan: de transistorradio, de auto en de tractor verschijnen en toeristen dagen op. Er is de dorpsonderwijzer met zijn vrouw en dochter Marie, die een belangrijke rol speelt in de film. Andere oudere personages zijn de graanhandelaar en de bakkersvrouw. Er zijn ook jongeren. Arnold is een landloper die zijn instincten cultiveert. Gérard is een stelende nozem. Jacques is een deftige jongen uit Parijs wiens vader hier een eigendom heeft. De personages komen met elkaar in contact op een manier die door een of ander vorm van geweld is getekend. De belangrijkste verbindingslijn is een geniale vondst van Bresson: een ezel die de kinderen bij het begin van de film Balthazar dopen. Bresson volgt het spoor van de ezel die eerst door de kinderen wordt verzorgd en vertroeteld, maar dan het lastdier wordt van de gemeenschap die munt uit hem tracht te slaan. Bressons filmstijl is reeds op zich een ontkenning van de materialistische omgang met het leven. Beelden en klanken zijn gericht op het essentiële. In de ezel evoceert Bresson duidelijk het passieverhaal, dat hij op een eigen wijze verbindt met de lotgevallen van Marie. Samen met Balthazar is zij de stille en machteloze getuige van het kwaad. 95’

Frankrijk-Zweden 1966 - regie: Robert Bresson
Vertolking: Anna Wiazemsky, François Lafarge, Philippe Asselin, Nathalie Joyaut e.a.
Palamares: OCIC award in festival van Venetië (1966)

In een dorpje in de Pyreneeën, in het begin van de jaren zestig, is de tijd niet blijven stilstaan: de transistorradio, de auto en de tractor verschijnen en toeristen dagen op. Er is de dorpsonderwijzer met zijn vrouw en dochter Marie, die een belangrijke rol speelt in de film. Andere oudere personages zijn de graanhandelaar en de bakkersvrouw. Er zijn ook jongeren. Arnold is een landloper die zijn instincten cultiveert. Gérard is een stelende nozem. Jacques is een deftige jongen uit Parijs wiens vader hier een eigendom heeft. De personages komen met elkaar in contact op een manier die door een of ander vorm van geweld is getekend. De belangrijkste verbindingslijn is een geniale vondst van Bresson: een ezel die de kinderen bij het begin van de film Balthazar dopen. Bresson volgt het spoor van de ezel die eerst door de kinderen wordt verzorgd en vertroeteld, maar dan het lastdier wordt van de gemeenschap die munt uit hem tracht te slaan.
Bressons filmstijl is reeds op zich een ontkenning van de materialistische omgang met het leven. Beelden en klanken zijn gericht op het essentiële. In de ezel evoceert Bresson duidelijk het passieverhaal, dat hij op een eigen wijze verbindt met de lotgevallen van Marie. Samen met Balthazar is zij de stille en machteloze getuige van het kwaad.
95’