5 X 2

Frankrijk 2004 - regie: François Ozon Vertolking: Valéri Bruni-Tedeschi, Stéphane Freiss, Géraldine Pailhas, e.a.
	De film volgt een koppel gedurende vijf fasen in hun relatie. Hij begint bij het einde, de scheiding. Om dan in episodes te verhalen over de sleur die in de liefde is gekomen, de geboorte van hun zoontje, het huwelijksfeest en tenslotte het begin van hun liefde in een Italiaans vakantieressort. In het zogenaamde vakantieparadijs verblijft Gilles met zijn toenmalige vriendin. ’s Avonds dinerend zien ze mensen alleen aan een tafeltje zitten, wat Gilles’ meisje niet kan begrijpen. Wat ons brengt tot de prangende vraag van deze bijzondere zwartgallige film over de ondraaglijke onmogelijkheid van de liefde: waarom zijn we altijd opnieuw geneigd een liefdesrelatie aan te gaan wanneer we weten dat het toch tot niets zal leiden? “5 x 2” is een sobere film, met de meest opvallende ingreep op het niveau van de compositie. Want net omdat Ozon de chronologie omkeerde, bij het einde begint om stapsgewijs terug te keren, krijgen details extra betekenis. Ozon staat niemand toe weg te vluchten in een droom; hij verbeeldt het echte leven. 113’

Frankrijk 2004 - regie: François Ozon
Vertolking: Valéri Bruni-Tedeschi, Stéphane Freiss, Géraldine Pailhas, e.a.

De film volgt een koppel gedurende vijf fasen in hun relatie. Hij begint bij het einde, de scheiding. Om dan in episodes te verhalen over de sleur die in de liefde is gekomen, de geboorte van hun zoontje, het huwelijksfeest en tenslotte het begin van hun liefde in een Italiaans vakantieressort.
In het zogenaamde vakantieparadijs verblijft Gilles met zijn toenmalige vriendin. ’s Avonds dinerend zien ze mensen alleen aan een tafeltje zitten, wat Gilles’ meisje niet kan begrijpen. Wat ons brengt tot de prangende vraag van deze bijzondere zwartgallige film over de ondraaglijke onmogelijkheid van de liefde: waarom zijn we altijd opnieuw geneigd een liefdesrelatie aan te gaan wanneer we weten dat het toch tot niets zal leiden?
“5 x 2” is een sobere film, met de meest opvallende ingreep op het niveau van de compositie. Want net omdat Ozon de chronologie omkeerde, bij het einde begint om stapsgewijs terug te keren, krijgen details extra betekenis. Ozon staat niemand toe weg te vluchten in een droom; hij verbeeldt het echte leven.

113’